Sri Lanka verhaal

Daar zit ik dan, in de auto op weg naar Schiphol airport. Het is eindelijk 13 juni 2018. Ik heb zo naar deze datum toe geleefd en dan  is het ineens zover. Vandaag vlieg ik met Pleunie naar Sri Lanka. Er gaat ook nog een ander meisje mee, Maud. Zij vliegt met een ander vliegtuig via Parijs richting Sri Lanka.

Met een beetje gemengde gevoelens zit ik stil in de auto. Ook mijn ouders zijn een beetje stil. Weer op reis, wat mag ik toch blij zijn dat ik dit voor de tweede keer weer mag gaan doen. Ik voel me een tevreden mens. Een jaar lang heb ik weer heel hard gewerkt, om weg te kunnen gaan. De vrijheid en het avontuur tegemoet te gaan. Ik ben erg benieuwd wat deze Reis naar Azië mijzelf gaat brengen.

Aangekomen op Schiphol zie ik Pleunie en Maud. Zij zijn net zo zenuwachtig en vrolijk als ik. Daar gaan we dan; Sri Lanka, here we come!

We checken onze bagage in en gaan met onze ouders nog even een drankje drinken in een café. Wat bestel ik? Natuurlijk een heerlijk koud Heineken biertje. Ik zeg proost op deze aankomende mooie reis. Nadat onze drankjes op zijn moeten we toch echt afscheid gaan nemen van onze ouders. Pleunie heeft met een lach en een traan afscheid genomen van haar moeder. Ik zelf met een hele dikke knuffel en een big smile op mijn gezicht. Ik zal mijn ouders, familie en vrienden zeker missen maar ik kijk zo erg uit naar het gevoel van vrijheid. Het avontuur en de vriendschappen die ik ga sluiten met verschillende mensen van over de hele wereld.

Het inchecken is gelukt, we zijn de Douane gepasseerd en zitten te wachten tot we het vliegtuig in kunnen gaan. Dan begint de eerste tegenslag: 1 uur vertraging, dat is nou jammer. Maar dat laat ons de pret niet drukken. Na een extra uur wachten, vliegen we met het eerste vliegtuig naar Londen. Omdat we voor onze overstap maar 1,5 uur tussen dit vliegtuig en het volgende vliegtuig hebben was het even spannend of we de tweede overstap wel zouden halen. De steward was erg vriendelijk en maakte al snel een praatje met ons. Pleunie en ik begonnen al aardig melig te worden en dat werd alleen maar erger toen de steward met wijn aan kwam zetten. Na wat leuke gesprekken gaf hij ons nog wat extra FREE wijn, haha altijd lekker.

Geland in Londen zijn we snel naar de volgende Gate gegaan en het vliegtuig van Oman Air ingestapt. Deze vlucht duurde als ik het goed heb 7 uur, geen idee of ik dit goed zeg in verband met het tijdverschil. Het was in ieder geval lang. Aangekomen in Muscat moesten we als eerste uit het vliegtuig en zo snel mogelijk het volgende vliegtuig in. Toen de deur van het vliegtuig open werd gedaan stond er al een mannetje klaar om ons zo snel mogelijk naar de goede gate te brengen. Samen met nog 3 andere Nederlandse meiden renden we als een gek achter deze man aan. In het begin lacherig maar al gauw waren we met z’n allen helemaal buiten adem. Maar het is ons gelukt, iedereen was al ingestapt, dat is het voordeel van Te laat komen, je gaat zitten en je vertrekt.

Deze vlucht was echt een hel voor mij. Terwijl Pleunie lekker bijna de hele vlucht sliep, keek ik maar een beetje rond. Verschillende gedachten spoken er door mijn hoofd. Met een oververmoeid gevoel wilde ik het liefste ook alleen maar slapen. Alleen een probleem, ik kan dus echt NIET slapen in een vliegtuig. Na ongeveer 5 uur krijsende kinderen te hebben aangehoord landden we op Colombo airport EINDELIJK WE ZIJN ER! We hoopten maar dat onze bagage daar ook goed zou aankomen want door al de vertragingen en overstappen was dat nog maar de vraag. Dus toen Pleunie en ik bij de bagageband onze gele en oranje gekleurde flightbags tussen de eerste tassen en koffers zagen liggen kon onze start van ons avontuur echt beginnen.

Een uurtje later landde ook Maud en regelden we een taxi die ons naar Negombo brengt. We hadden voor de eerste twee nachten een hotelletje geboekt ‘Ziegler Cottage’. Daar aangekomen rond 4 uur s’ middags bleek dit echt perfect te zijn. Met een vriendelijke glimlach werden we ontvangen en kregen we een vers fruitdrankje. We brachten onze spullen naar onze grote kamer. Waar ik meteen even op het fijne bed plofte om deze voor een paar minuten uit te proberen. We liepen het balkon op waar we een mooi uitzicht hadden op de grote tuin met zwembad. Daarachter zagen we de golven van de zee hard tekeer gaan. Wat een heerlijke plek om onze reis mee te beginnen.

Plons! Daar lagen we dan in het zwembad. De rest van deze dag hebben we rustig aan gedaan en zijn we vroeg ons bed in gedoken.

Hallo Negombo,

De vismarkt was onze ontgroening in Sri Lanka. Aangestaard door de locals liepen we daar, 3 blanke meiden met blond haar over de vismarkt. Toch voelde ik me niet ongemakkelijk. Ik begon naar de starende gezichten terug te lachen. Al gauw veranderde deze starende blikken in een mooie glimlach. Ja hier kon ik wel aan wennen.

Met de tuktuk zijn we na een uurtje terug naar Ziegler Cottage gereden. Daar stond al een lekker ontbijtje voor ons klaar. Na het ontbijt hadden we alle drie zin om lekker sportief te gaan doen. We trokken onze bikini’s aan met daarover sportkleding en zijn over het strand gaan rennen. Ook hebben wat sportoefeningen in de mooie grote tuin gedaan. Met als afsluiter lekker zwemmen in het zwembad. Verder hebben we deze dag niet zo heel veel gedaan.

Op naar onze volgende plek: Sigirya

Om 08.00 uur zaten we aan het ontbijt, vandaag reizen we verder naar Sigirya. Hier heb ik een leuke homestay geboekt ‘Sisiras homestay’. Na het ontbijt hebben we betaald en afscheid genomen van de lieve mensen die ons deze eerste dagen zo heerlijk hebben verwend. Met de tuk tuk werden we naar het bushalte gebracht daar hebben we de eerste bus gepakt richting het plaatsje Kaluwarippuwa waar een mega busstation was. Snel hebben we een toilet opgezocht want na 3 uur in de bus moest ik aardig nodig plassen, ik zeg maar zo, er moest een hele waterval uit.

Vervolgens zijn we op zoek gegaan naar de goede bus. Dat was nog niet zo simpel aangezien er zoveel bussen stonden. We vroegen aan de ene na de andere local waar de bus naar Sigirya stond. Iedereen stuurde ons een andere richting op. Terwijl Maud met haar backpack op haar rug {die bijna even groot is als haarzelf} zwaaiend en roepend ‘Wait wait’ achter de bus aan rende, sleepte Pleunie haar veel te zware backpack achter haar aan. Dit omdat haar flightbag nog helemaal over haar backpack heen zat. Ik vroeg ondertussen aan verschillende mensen welke bus we nou echt moesten hebben. Uiteindelijk kwamen we erachter dat we eerst de bus richting Dambulla moesten pakken en vanuit daar verder konden reizen naar Sigirya. Hé hé, het was ons toch nog geluk.

De busrit duurde een uurtje of 2. Op een gegeven moment kwamen er twee mooie kleine meisjes samen met hun vader de bus binnengestapt. Helemaal in Sri Lankaanse kledingstijl met henna tattoos op hun handen. Een van de meisjes vond ons zo interessant dat ze op een moment opstond en gezellig naast ons kwam zitten.  We deelde koekjes aan ze uit en maakt een praatje met hun vader die redelijk Engels sprak. Ik liet het meisje naast me verschillende filmpjes zien die op mijn telefoon stonden. Vooral de dierenfilmpjes vond ze leuk. En het gekke dansfilmpje wat mijn beste vriendin Claire naar mij heeft verzonden op mijn vorige reis.

Even later vroeg ze in gebrekkig Engels ‘Games’? Ik opende de bubbel game op mijn telefoon en ze begon te spelen. Haha spelletjes doen blijft toch universeel.

Aangekomen in Sigirya hebben we een tuktuk geregeld. Die heeft ons naar onze homestay gebracht. We werden hartelijk ontvangen door de familie. De vader van het gezin een grote lieve papa beer liet ons vol trots zijn kruiden/groentetuin zien. Hij maakte een hele grote vrucht open, een jackfruit. We proefde de vrucht. Ik had al eens eerder jackfruit gegeten in Vietnam dus ik vond het erg lekker. Papa beer liet ons de rest van zijn eetbare tuin zien. Dat was erg leuk en interessant want zelfs sommige blaadjes waren eetbaar.

Na een lekker bakje warme thee hebben we de fiets gepakt, in de buurt moest er een Boeddha tempel  te vinden zijn. Het was een mooie tempel met een mega grote witte Boeddha. We liepen rond, maakte wat mooie foto’s en zijn toen nog even op de fiets door een dorpje gefietst. Het is erg leuk om te zien hoe de lokale mensen leven. En bijna elke local geeft je een mooie glimlach. Omdat we al aardig honger begonnen te krijgen zijn we terug naar ‘huis’ gefietst.

Daar kozen we van de menukaart traditioneel Sri Lankaans eten uit. Het gezin ging aan de slag in de keuken. Toen kregen Maud en Pleunie het idee om te vragen om mee te helpen met koken. Dat mocht en dat was erg leuk om te zien. Terwijl Maud een kokosnoot vanbinnen aan het raspen was, Pleunie samen met de mama naan brood aan het maken was. Kreeg ik van papa beer van alles om te proeven. Waarbij hij weer vol passie begon te vertellen dat het allemaal uit zijn tuintje kwam. We kwamen erachter dat papa beer een kok was en dat hebben we geproefd ook. Het eten was echt heerlijk. Zoals Pleunie haar moeder blijkbaar altijd zegt: ‘alsof er een engeltje op je tong piest’. Nou dan piesten er bij mij wel tien engelen op mijn tong. Want het was echt verrukkelijk.

Pidurangala Rock beklimmen

Om 04.30 uur ging de wekker. Vandaag gaan we de Pidurangala Rock beklimmen met zon opkomst. Ik heb er heel veel zin in. We maakte ons klaar en springen in de jeep van de zoon van het gezin. Hij is 24 jaar oud en hij zorgt ervoor dat je overal met zijn tuk tuk of jeep op de bestemming aankomt. Zo ook Pidurangala Rock. Samen met hem zijn we de berg op geklommen. Het is erg stijl en heeft veel trap treden. Al snel waren we buiten adem en liep het zweet over onze hoofdjes naar beneden.

Deze klim was het helemaal waard, boven werden we verrast door een prachtig uitzicht op de Lion Rock. In de verte stak het witte Boeddhabeeld wat we gisteren van dichtbij hadden bekeken boven de bomen uit. Na heel wat fotomomentjes zijn we nog wat hoger geklommen. De zon was inmiddels al op maar het was echt een prachtig uitzicht.

Ongeveer een uur later na heel veel foto’s te hebben gemaakt zijn we naar beneden geklommen. De jongen nam ons onverwachts met zijn jeep naar een heel mooi meer. Onderweg zagen we apen met elkaar ruzie maken, verschillende mooie vogels en andere dieren. Het was net een mini jungle trip.

Bij het meer hebben we ook nog wat mooie foto’s kunnen maken. Toen we daarmee klaar waren heeft hij ons terug naar de homestay gebracht. Het was inmiddels pas 10.00 uur in de ochtend, maar wij hadden er voor ons gevoel al een hele dag opzitten.

We besloten met zijn drieën om na het ontbijt met de tuk tuk richting Dambulla te gaan. Daar staat de gouden boeddhistische tempel die sinds 1991 op de werelderfgoedlijst staat. Er zijn meer dan tachtig grotten in dit gebied, vijf heiligdommen, vier belangrijke kloosters en vele Boeddhabeelden.

Dit alles hebben we niet gezien, maar we hebben de grote gouden Boeddha wel mogen bewonderen. Na een paar uur rond te hebben gelopen op deze bijzondere plek wilde we teruggaan naar de uitgang. We kwamen echter aan de andere kant van het tempelcomplex eruit. Een beetje verdwaald liepen we met zijn drieën langs een weg op zoek naar de ingang van de tempel. Want daar stond immers onze jongen met zijn tuktuk ons op te wachten. Na een half uurtje lopen hebben we onze tuk tuk boy terug gevonden en hebben we weer een verdwaal poging overwonnen.

Polonnaruwa

De jongen heeft ons met zijn Jeep naar onze volgende bestemming gebracht, genaamd Polonnaruwa. Hij heeft ons afgezet bij Sun Guest House waar we een nachtje zouden slapen. Het is een homestay van een erg vriendelijke man. Hij deed erg zijn best om het ons zo goed mogelijk naar onze zin te maken. Soms iets TE goed als je het mij vraagt. Ik denk doe maar normaal dan doe je al gek genoeg.

Tegen de middag hebben we drie fietsen gehuurd en zijn we met zijn drieën op de fiets naar de beroemde tempelcomplexen gefietst. Hier zijn we een hele dag mee zoet geweest. We hebben verschillende oude gebouwen/tempels bezocht. Maar vooral hebben we met verschillende Tamil families, die her en der verspreid in het park zaten, gepraat.

Pleunie kon haar geluk niet op toen ze een baby in haar armen geworpen kreeg. Maud was ondertussen foto’s  aan het maken van het gebeuren. En alle mannen wilde maar al te graag met mij op de foto door mijn lange blonde haar. Al met al een erg leuke groepsfoto dus.

 

Op naar het strand: Nilavelli Beach

De wekker ging af, vandaag gaan we naar Nilavelli Beach. Ik heb heel veel zin om de zee en het strand te zien. Om 09.00 uur pakte we de bus richting Trincomalee. Deze busreis duurde ook weer een paar uurtjes maar het verliep allemaal soepel. Aangekomen in Trincomalee hebben we onderhandeld met een tuktuk driver. Die heeft ons naar ons volgende verblijf gebracht genaamd Pearl inn green.

Daar aangekomen kregen we een fijne 3 persoons kamer toegewezen. Verder zag het er allemaal een beetje verlaten uit. Alsof het net pas geopend was. Ook het ontvangst kon een heel stuk beter. We werden door twee jongens van rond de 22 jaar ontvangen. Een sprak geen Engels en de ander gebrekkig. Ze probeerde wel maar het was het allemaal net niet dat was voor ons een beetje wennen na al die eerdere luxe.

Nadat we onze spullen hadden gedropt zijn we de boel gaan verkennen. Strand we komen eraan. Na wat zoeken vonden we het strand en wat was dat fijn. We renden de zee in en genoten van het zoute zeewater. Het leukste van dit strand was toch wel: Koeien. Ja je leest het goed koeien op het strand, hoe cool is dat. Wat je op de Bahama’s hebt, dat je met varkens kan zwemmen en knuffelen heb je hier met Koeien.

Pleunie en ik hebben nog meegedaan met een potje volleybal op het strand met een hele leuke groep locals die waren daar omdat ze een personeelsuitje hadden. Allemaal werkte ze in een hotel. Ik kan me helaas niet meer herinneren welk hotel. Maar het was erg leuk. We deden jongens tegen de meiden. En raad eens wie er hebben gewonnen. Natuurlijk de meiden!

Pigeon Island 

We starten deze dag met het vetste wat er is namelijk: wilde dolfijnen spotten. Vandaag zie ik mijn lievelingsdieren weer. En ben dan ook klaar wakker om 05.00 uur s ’ochtends. Om 06.00 uur vertrekken we met z’n 6 man in een boot de open zee op. Drie Nederlandse lachmeiden, 1 Franse man en een stelletje uit Letland. Na ongeveer 15/20 min varen kwamen we op het stuk waar de dolfijnen zitten. Al snel kon ik mijn geluk niet op. We zagen een stuk of 5 wilde dolfijnen het water uit springen. Ik begon als een malle mijn nieuwe go pro uit te testen.  En ja ik heb wat mooie beelden hoor.

Rond 08.30 uur waren we weer terug op Nilavelli Beach. We hadden een uurtje de tijd om bij ons hotel te ontbijten voordat we met de boot richting Pigeon Island zouden vertrekken. Het ontbijtje was niet wat we gewend waren. Normaal gesproken krijg je een flink ontbijt waarop je een hele dag kan teren, hier kregen we 3 mini pannenkoekjes. Dus we bestelde nog wat fruit en vroegen of ze wat mee konden geven voor de lunch. Even later kwam de verlegen jongen aanzetten met een tasje  met koekjes, drinken en wat fruit. Dat was dan weer wel erg lief van hem en goed geregeld.

Eenmaal aangekomen op Pigeon Island konden we niet wachten om de prachtige onderwaterwereld te zien.  We zetten onze lelijke snorkels op en doken als een gek het water in. Ik zwom al snel met mijn go pro achter alle prachtvissen aan.

Op Pigeon Island had je twee verschillende snorkelplekken. Een gedeelte waar de zee wat rustiger is en afgebakend was door de rotsen. En de andere kant was de open zee. Aan de open zee kant hebben we veel vissen, een reuze schildpad en verschillende haaien gespot.

Toen ik de schildpad achterna zwom met mijn go pro, kreeg ik steeds een hap zeewater naar binnen door de hoge golven en mijn enthousiasme. Op een moment was het zelfs zo erg dat het water er gelijk weer uit kwam, inclusief mijn eten.  Alle vissen blij want die hadden gelijk weer eten. Pleunie lachte en zei dat ze ook dit weer van der bucketlist kon strepen: zwemmen in Joyce der kots Check.

I love Arugam Bay

Het is tijd om Nilavelli Beach, de koeien en de snorkelplekken achter ons te laten om door te gaan naar het wel bekende Arugam Bay. De surfers Town van Sri Lanka. Ik had er onwijs veel zin in. Na een hele dag in de bus te hebben gezeten, kwamen we rond eind van de middag eindelijk aan op deze prachtige plek. Hier aangekomen werd ik meteen verliefd op deze plek en op Choco. Wie is Choco denk je nu? Dat ga ik je vertellen. Choco is een puppy een bruine teckel die ons stond opwachten bij Eastwind Surf Camp. Ons volgende verblijf plaats voor de komende 3 nachten. Ik was meteen verkocht zo’n leuk hondje.

We dumpte onze spullen in onze kamers, trokken onze bikini’s aan en vertrokken naar het strand. Daar aangekomen werd ik nog meer verliefd. Want wat is deze plek toch tof. Een prachtig strand, mooie blauwe zee en de palmbomen in de verte. Echt een plaatje. Hier kon ik wel aan wennen.

Ik zei ook al eerder dat we hier 3 nachten zouden verblijven. Dat zijn er meer geworden namelijk 12. Haha, we hadden het hier alle drie zo erg naar onze zin gehad, dat we helemaal niet meer weg wilde. We hebben in deze twaalf dagen van alles gedaan. Leren surfen, gezwommen, gefeest en we zijn erg close geworden met een stel local boys. Zei lieten ons alle leuke eettentjes zien, gave ons surfles en we speelden kaartspelletjes met elkaar.

Deze 12 dagen vlogen voorbij en we moesten afscheid nemen van onze vrienden. We gaan weg van deze plek maar ik weet zeker dat ik nog eens terugkeer naar Arugam Bay. Ik zou op deze plek zo willen werken en wonen.

Hier zijn ook Maud en onze (Pleunie en ik) wegen gescheiden. Het was tijd om even elkaar los te laten en Maud wilde graag nog alleen ervaren hoe het is om te reizen.

Ella Adventure

Tijd voor een nieuw avontuur. We laten het strand en het surfen achter ons en gaan op weg naar de bergen en wandelingen. Wat ook weer erg leuk is voor de afwisseling.

Om 12 uur s’middags pakte Pleunie en ik de tuk tuk vanaf Eastwind surf camp naar de bushalte.  Na afscheid te hebben genomen van de lieve jongens, vertrokken we. Pleunie en ik keken elkaar aan in de tuktuk en we hadden allebei wel een beetje een apart gevoel om deze plek te verlaten. We hadden het hier zo leuk gehad. Het voelde als thuis en dat moesten we nou gewoon achter laten. Niet wetend wanneer en of we deze plek en onze vrienden weer terug zouden zien. Een beetje een brok in mijn keel had ik wel. Maar ook een kriebeltje in mijn buik voor de aankomende nieuwe avonturen.

Bij de bushalte kregen we onverwachts een goede deal aangeboden. Voor 4000 Roepie konden we samen met een taxi naar Ella gereden worden. Dat scheelde ons een heleboel tijd. De bus deed er 5 uur over en de taxi 2,5 uur. Deze keuze was dus snel gemaakt.

Ella daar zijn we dan.

Afgezet door de taxichauffeur bij onze homestay. Ik had een erg leuke homestay geboekt met mountain view vanuit onze kamer en dat was nog waar ook, wat een prachtige plek. Nadeel van Ella is wel dat het 10 graden kouder is dan in Arugam Bay. Die nacht hebben we het ook echt koud gehad en niet heel goed geslapen.

Dag 1 in Ella hebben we de Ravana’s cave gedaan. Onderweg naar boven kwamen we op de weg een monnik tegen. Met deze bijzondere man hebben we zeker een uur gekletst over zijn geloof en het leven. Dit was heel inspirerend. Toen we uitgepraat raakte zijn we naar het topje van de berg geklommen. De klim hiernaar toe was erg tof maar de grot zelf viel een beetje tegen. Maar hé we hadden de tijd in Ella dus dat was geen probleem.

S ’avonds hebben we heerlijk gegeten bij een restaurant genaamd Chill. Dit restaurant was dus zo Chill dat we hier alle avonden hebben gegeten.

Dag 2 om 05.00 uur s’ morgens werden we opgehaald met de tuk tuk. Buiten was het nog erg donker. We gaan de Little Adams Peek beklimmen met zonsopkomst. Vol energie klimmen we naar boven. Als een van de eerste mensen staan we er dan, wat een uitzicht, Wauw. De bergen en de lichtjes die je ziet heel ver weg in de stad. Langzaam komt de zon op en begint het zonlicht op de bergen om ons heen te kleuren. Wat is dit prachtig.  Geluksmomentjes heb ik hier de hele ochtend gehad.

Zo zie je maar weer je hebt niks materialistisch nodig om happy te zijn. Gewoon een hoge berg, zonsopkomst en een prachtig uitzicht is genoeg om je hart over te laten slaan.

Pleunie en ik zijn hier nog een hele tijd gebleven, om mooie foto’s te maken. Maar ook om nog een berg te beklimmen. Dat deden de meeste mensen niet. Maar wij zagen nog een pad naar beneden gaan en de tweede weer omhoog. Dus hé ‘try before you die’ en daar hebben we nog een beter uitzicht.

Tegen de middag zijn we terug naar beneden gelopen. Onderweg zien we de theeplantages en verschillende vrouwen die de thee aan het plukken zijn. Pleunie grijpt haar camera en vraagt aan een vrouw of ze een paar foto’s mag maken. Natuurlijk mag dat, ze wil er inmiddels wel een paar Roepies voor terug. Maar het was prachtig om te zien hoe zij haar werk uitvoerden.

s’ middags hebben we de Nine Arch Bridge bezocht. Daar hebben we heel erg veel mooie foto’s kunnen maken.

Dag 3  

Vandaag hebben we onze laatste dag in Ella.  s’middags hebben we lekker geluncht bij ons favoriete tentje Chill en om half 3 hebben we de tuk tuk gepakt richting de Ella Rock. Deze hebben we beklommen. Het was een steile en heftige klim maar niet zo lang als we hadden gedacht. We kregen verhalen te horen dat je er 2 uur over doet om naar boven te klimmen. Nou wij niet hoor binnen een uur waren we op de top. Geen idee wat mensen doen in die 2 uur haha.

Het mooiste komt nog; Pleunie en ik lopen naar het View point waar je uitkijkt op Little Adams Peek en de rest van het mooie uitzicht. Daar op de punt staan 4 monniken in hun oranje gewaden. Foto momentje! Pleunie baalt gelijk want haar camera ligt nog in onze kamer. Wel heb ik mijn go pro bij en heb ze daarmee goed vast kunnen leggen.

We hebben ze op twee verschillende view punten mogen fotograferen en ook nog een tijdje met ze gepraat. Ze vroegen ons hoe het is om alleen als meisjes te reizen. Hoe blij we mogen zijn dat je kan reizen en ze vroegen hoe we Sri Lanka tot nu toe vonden. We vinden het geweldig hier. We voelen ons ‘thuis’ en veilig vertelde we ze met een big smile op onze gezicht.

De droom treinrit van Ella naar Kandy

Het is de mooiste treinrit van de wereld zeggen ze en dat is niet gelogen.  Om 09.30 uur hebben we de trein naar Kandy. Het leuke was dat we op het station Maud ook weer tegen kwamen.  Wat was de 7 uur durende treinreis van Ella naar Kandy prachtig. Zo groen met verschillende mooie uitzichten en zelfs watervallen. Maar het leukste aan deze trein maakt het wel dat je uit de open ramen en deuren kan hangen of zitten. Het gevoel van vrijheid ervaren: de wind door je haar en zwaaiende mensen direct naast het spoor.

Rond 5 uur s’middags kwamen we aan in Kandy. Een man van het hotel kwam ons ophalen vanaf het station. Wij blij want we hadden echt geen zin om ver te lopen met onze zware backpacks, haha we zijn luxe poesjes geworden. We komen aan in het hotel waar we een pracht kamertje hebben. Het eerste wat we doen is een douche nemen. Heerlijk eindelijk een warme douche.

Fris en fruitig gaan we de stad in opzoek naar een leuk eettentje. Op Tripadviser zag ik dat het restaurant The Empire goed was aangeschreven. Hier hebben we heerlijke wraps gegeten en zijn we daarna lekker vroeg naar bed gegaan.

 

Royal Botanical Gardens

Om de stad Kandy ook leuk te vinden moet je zeker een kijkje gaan nemen in de Royal Botanical Gardens. Een prachtig groot park met verschillende bomen, bloemen en planten. Erg tof om hier heen te gaan. We hebben een tuktuk hiernaartoe genomen. Onderweg liet onze tuktuk driver ons verschillende plekken zien. Waaronder een heel leuk eettentje waar alle locals ook zaten te eten. We hebben hier verschillende dingen geproefd en het was allemaal stuk voor stuk lekker. Plus goedkoop, echte Nederlanders vinden dat toch wel het leukst.

De tweede stop was bij mensen thuis: een specerijen tuin. De jongen legde ons verschillende dingen uit over de planten, vruchten en kruiden die in deze tuin groeide. Daarna bracht onze driver ons naar de Royal Botanical Gardens. Pleunie en ik hebben ons hier de rest van de dag vermaakt met foto’s knippen en rondlopen.

Als afsluiter hebben we in het centrum van Kandy nog een lokale markt bezocht. Ik heb ik verschillende Aziatische landen al markten gezien maar van deze werd ik een beetje misselijk. Helemaal toen we bij de slagersafdeling kwamen waar hele koeien aan het plafond hingen en mannen met bebloede schorten in het vlees aan het hakken waren. Wat ben ik blij dat ik dat niet zie in Nederland. Dan zou ik denk ik geen vlees meer eten.

s’ avonds hebben we weer bij het zelfde eettentje gegeten want dat was zo goed bevallen.

De laatste dagen gaan in, op naar Negombo.

Sri Lanka is tot nu toe geweldig geweest. Ik ben een beetje verdrietig dat het er hier bijna opzit. Sri Lanka heeft mij een onwijs gelukkig gevoel gegeven. Ik voel me hier op mijn gemak. Ik ben dan ook  aan dit land mijn hartje verloren.

De laatste 3 dagen gaan in. Dit gaan we met zijn drieën goed afsluiten. In Negombo Ziegler Cottage waar het allemaal begon. We gaan hier heerlijk chillen, zwemmen en Srilankaans eten.

Sri Lanka je was geweldig. Ik kom zeker terug naar dit Prachtige land. Maar eerst op naar het volgende avontuur, Thailand!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leave A Reply

Navigate